…butun hayatim boyunca arkamdan gelen o dedikodulari duydum. nereye girsem sanki birdenbire konusmalarin kesildigini anladim.

okul yillarinda bile oyle degil miydi? herkes benimle iyi gecinmeye calisir ama bir yandan da her nedense benden uzak dururlardi. ayla’dan baska yakin arkadasim olmadi hic. herkesin arkasindan konusacagima yuzune konustugum icin mi? kabul etmeliyim belki, ne zaman ne yapacagim belli olmadigi icin…

ama anlamadiklari suydu: bazi insanlar hayatlarini kendi istedikleri gibi kurarlar. geri kalanlarsa onlarin yaptiklarini birbirlerine anlatip dururlar.

ben baskalarinin hayatlarini anlatarak omrumu gecirmek istemedim.
varsin baskalari benim hayatimi anlatsin…
…
hic deger vermedigim insanlarin benim icin ne dusundugunden bana ne?
viz gelir bana!
…
onlar hep iclerinden geceni, aslinda soylemek istediklerini soylemeyip baskalarinin duymak istedigi cumleleri kurmaya calisan insanlardi.

kendi kendime derdim ki, beni ateslerde yaksalar bile bunlara benzemeyecegim. ben baskalarinin duymak istedikleri cumleler kurmayacagim.

benzemedim.

kursat basar – basucumda muzik